>>clik.to/Latijn<<  |   home
Phoenix 1 I Phoenix 2 I Phoenix 3  I Phoenix 4  ITablinum I Vestibulum  I Studium 1 l Studium 2  I Studium 3  I Atrium
Coriolanus
Tijdens de uittocht van de plebs, werden Sp. Cassius en
Postumius Cominius consul. Terwijl ze consul waren werd toen een verbond gesloten met de
Latijnen . Om dit te doen bleef de ene consul in Rome. De andere , naar de Volscische
oorlog gezonden , versloeg en verjaagde de Volsci. De Romeinen veroverden verschillende steden van de vijanden. Toen vielen ze met groot geweld Corioli aan, de stad van de
Volsci.
Er was toen in het Romeinse kamp tussen de leiders van de jongeren een
zekere Marcius , een jongeman , vastberaden in woord en daad en die later de bijnaam
Coriolanus kreeg . Deze van edele afkomst, verloor z'n vader nog als kind en hij werd
door z'n moeder Veturia opgevoed. Hij had van nature een edele drang naar lof gekregen maar hij kon z'n woede niet bedwingen en hij was zeer koppig. Toen hij als
jongeman z'n legerdienst begon te doen, keerde hij uit de vele gevechten die hij
meemaakte , nooit terug ,tenzij hij begiftigd werd met een krans of een militaire
onderscheiding . In heel zijn levenswijze hield hij zich niets anders voor dan z'n
moeder te behagen . Telkens wanneer ze hoorde dat haar zoon geprezen werd , of zag dat hij
met een krans begiftigd werd , dan pas dacht ze dat hij gelukkig was. Zij zocht zelfs een
 vrouw voor haar zoon en omdat zij het wou trouwde Marcius met `n zekere Volumniam .
En zelfs na de geboorte van zijn kinderen woonde hij met z'n vrouw in de woning van
z'n moeder .
Dus, toen de Volscische legioenen , die uit Antium vertrokken, plots het
Romeinse leger aanvielen, dat Corioli belegerde en op hetzelfde ogenblik de vijanden uit
de stad braken, was Marcius toevallig op post. Met een uitgelezen groep soldaten verdreef
hij niet alleen de aanval van hen die uitbraken maar langs de open poort stormde hij
strijdlustig de stad binnen, en nadat hij een bloedbad had aangericht , stak hij de
gebouwen in brand. Nadat er geschreeuw in de stad was ontstaan , dachten de Volsci die
gekomen waren om Corioli te helpen, dat de stad was ingenomen en ze werden door de
Romeinen verslagen. Na een schitterende overwinning , vooral door z'n inspanning
behaald, prees de consul Marcius bij de soldaten. Hij wou hem overladen met militaire
onderscheidingen en hij bood hem één tiende van de buit aan . Marcius nam echter niets                    aan behalve een paard. Hij zei : "De rest neem ik niet aan omdat zo'n groot deel
van de buit mij geen eerbewijs voor m'n moed lijkt maar het loon voor mijn werk. Hij
voor wie hetzelfde als voor anderen niet voldoende is, is geen goed man. Ik vraag jullie
slechts dit : Laat één van de gevangen Volsci , mijn gastvriend, vrij. Hij is een eervol
man en nu nadat Corioli is ingenomen, heeft hij al z'n bezittingen verloren zien gaan
en heeft hij tegenslag. Ik zou willen dat hij vrij is . Allen bewonderden en prezen
zo'n grootmoedigheid en Cn. Marcius werd toen met instemming van allen als eerbewijs
naar het veroverde Corioli, Coriolanus genoemd.


Caeki